Cytologia to badanie, które może być wykonywane regularnie, aby monitorować zdrowie kobiet po 60. roku życia. Jest to szczególnie ważne, ponieważ ryzyko raka szyjki macicy wzrasta w tym okresie życia. Podczas cytologii lekarz bierze próbkę komórek z szyjki macicy i ocenia je pod kątem ewentualnych nieprawidłowości. Jest to drugi, po cięciu cesarskim, najczęściej wykonywany zabieg ginekologiczny w Stanach Zjednoczonych. Prawie 68 procent wykonano z powodu łagodnych schorzeń, takich jak endometrioza, nieregularne krwawienia i mięśniaki macicy. Oczekuje się, że częstotliwość histerektomii ze wskazań niezłośliwych będzie nadal spadać, biorąc Zaburzenia statyki narządu płciowego kobiet (POP - pelvic organ prolapse) są definiowane jako obniżenia narządów miednicy, które prowadzą do wysuwania się pochwy i/lub szyjki macicy (ryc. 1). Zaburzenia te nie obejmują wypadania odbytnicy. Końcowym etapem jest całkowite wypadanie macicy (ryc. 2). POP może być widoczne w spoczynku. Polip macicy, inaczej polip endometrialny, jest zmianą rozrostową błony śluzowej macicy, która zwykle nie przekracza 4-5 cm. Powstaje prawdopodobnie pod wpływem zmian hormonalnych (estrogenów) zazwyczaj u kobiet pomiędzy 30. a 50. rokiem życia. Polip macicy może mieć dwie postaci: W Polsce wykonuje się ok. 60 tys. zabiegów usunięcia macicy rocznie, jednak wielu z nich można było uniknąć! Histerektomia zawsze powinna być traktowana jako ostateczność, dlatego w przypadku skierowania na operację, warto dopytać lekarza czy nie istnieją inne metody leczenia danej przypadłości. mimpi suami minta cerai tapi istri menolak. Mięśniaki macicy są łagodnymi nowotworami, które powstają z mięśniówki macicy. Ich wzrost jest pobudzany przez żeńskie hormony płciowe. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne podaje, że są to najczęstsze chorobowe zmiany narządu rodnego u kobiet w wieku rozrodczym oraz najczęstsza przyczyna operacji ginekologicznych. Na podstawie badań epidemiologicznych eksperci PTG szacują, że mięśniaki występują u 20–40 proc. kobiet miesiączkujących, przeważnie u pań w wieku 30–50 lat. Nie udało się dotąd poznać dobrze czynników predysponujących do rozwoju tych łagodnych guzów. Wiadomo jednak, że częściej występują one u kobiet, które nie rodziły dzieci, są otyłe, a także u pań, których bliskie krewne miały mięśniaki (wpływ czynników genetycznych). Bóle, niepłodność i... strach – Mięśniaki nie muszą dawać żadnych dolegliwości. I jeżeli są bezobjawowe, diagnozuje się je często przypadkowo w badaniu klinicznym lub ultrasonograficznym – mówi prof. dr hab. n. med. Bronisława Pietrzak z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Jednak u części pacjentek mięśniakom towarzyszą symptomy, które znacznie obniżają jakość życia. U jednej trzeciej, a nawet u połowy kobiet z mięśniakami występują zarówno bardzo obfite krwawienia miesiączkowe, jak i pozamiesiączkowe, które mogą być przyczyną niedoborów żelaza, niedokrwistości i osłabienia. Może też dochodzić do krwawień do jamy otrzewnowej. Aż 30 proc. kobiet z mięśniakami odczuwa z ich powodu bóle o różnym nasileniu, również podczas miesiączki. Innym przykrym objawem może być ucisk na sąsiadujące narządy. Przeważnie dotyczy to pęcherza moczowego, co może nawet powodować nietrzymanie moczu lub trudności z jego oddawaniem. Rzadziej mięśniaki uciskają na jelita, czego konsekwencją mogą być okresowe zaparcia, niedrożność jelit, bóle krzyża. Mięśniaki macicy, nawet jeśli nie dają objawów, są także istotną przyczyną zaburzeń płodności. Według ginekologa i położnika dr. Jacka Tulimowskiego zależnie od rozmiarów i umiejscowienia w macicy guzy te mogą utrudniać proces zapłodnienia – gdy mięśniak blokuje ujście jajowodu, zagnieżdżenie się zarodka w ścianie macicy, a także donoszenie ciąży. Przeważnie mogą one być przyczyną poronień lub porodów przedwczesnych. Mięśniaki mogą bowiem powodować nieprawidłowe skurcze macicy i w ten sposób wywołać przedwczesną akcję porodową. Mogą też prowadzić do krwawień w ciąży, do przedwczesnego pęknięcia błon płodowych czy oddzielenia się łożyska, a nawet – gdy mają duże rozmiary lub występują bardzo licznie – do ograniczenia wzrostu płodu. – Dane epidemiologiczne wskazują, że występowanie mięśniaków stwierdza się u 27 proc. niepłodnych kobiet, a u 10–30 proc. ciężarnych z mięśniakami macicy dochodzi do powikłań – podkreśla dr Tulimowski. Specjalista mówi też, że ponieważ współczesne kobiety coraz częściej odkładają macierzyństwo na później, liczba powikłań ciąży związanych z mięśniakami będzie rosła. Jest to bowiem głównie problem zdrowotny pań po 30. roku życia. Kobiety, które straciły dziecko z powodu mięśniaków, często obawiają się, czy uda im się jeszcze zostać mamą. – Choć mięśniaki macicy są zmianami łagodnymi, niezagrażającymi życiu, to stanowią ogromny problem, szczególnie dla kobiety, która jeszcze planuje macierzyństwo – mówi Alina Pulcer, prezes stowarzyszenia kobiet z problemami onkologiczno-ginekologicznymi Magnolia. Obecnie nasze stowarzyszenie opiekuje się pacjentką, która wcześniej miała poronienie z powodu mięśniaków, przeszła zabieg ich usunięcia, a obecnie spodziewa się dziecka. Towarzyszą jej ogromne obawy i strach, czy wszystko przebiegnie prawidłowo, czy donosi ciążę i urodzi zdrowe dziecko. Dr Tulimowski podkreśla, że mięśniaki macicy niezwykle rzadko mogą przekształcić się w nowotwór złośliwy zaliczany do mięsaków. Dotyczy to przypadków, w których mięśniak rośnie bardzo szybko i w ciągu sześciu miesięcy powiększy się od 50 do 100 proc. – Są to naprawdę bardzo rzadkie sytuacje, dlatego nie wolno straszyć pacjentek z mięśniakami nowotworem złośliwym – zaznacza. Zabieg może być konieczny W leczeniu mięśniaków macicy stosuje się przede wszystkim mniej lub bardziej inwazyjne operacje (włącznie z histerektomią, tj. usunięciem macicy), a także leki, które mają przede wszystkim zmniejszyć mięśniaki i przygotować pacjentkę do mniej inwazyjnego zabiegu. Terapię dobiera się na podstawie umiejscowienia mięśniaków, ich liczby i rozmiarów, objawów, jakie dają, planów macierzyńskich kobiety. – W ostatnich latach kładzie się duży nacisk na preferencje pacjentek, na to na przykład, czy chcą zachować macicę. Wówczas – jeżeli tylko jest taka możliwość – usuwa się same mięśniaki – wyjaśnia prof. Pietrzak. Mięśniaki wymagają leczenia operacyjnego wówczas, gdy dają silne objawy bólowe, obfite krwawienia prowadzące do niedokrwistości z niedoboru żelaza, gdy z powodu ucisku na narządy sąsiednie pacjentka ma kłopoty z wypróżnianiem, z nietrzymaniem moczu, gdy mięśniaki mają duże rozmiary, są bardzo liczne lub szybko rosną. – Jeśli nie uzyskujemy poprawy za pomocą innych metod terapii, jak uzupełnianie żelaza, leczenie farmakologiczne, to powinno się wykonać operację – zaznacza dr Tulimowski. Według niego wskazaniem do operacji jest także sytuacja, w której z użyciem dostępnych metod diagnostyki nie można wykluczyć guza jajnika. Operacyjne leczenie mięśniaków stosuje się również u kobiet, u których guzy te mogą być prawdopodobną przyczyną problemów z zajściem w ciążę. Histerektomię, czyli usunięcie macicy, stosuje się przede wszystkim u kobiet, które nie planują już urodzić dziecka, a objawy związane z obecnością mięśniaków bardzo utrudniają im życie. W Polsce jest to nadal jedną z najczęściej stosowanych metod leczenia mięśniaków. – Większość pacjentek chce jednak zachować macicę, która jest traktowana jako atrybut kobiecości. Wówczas – jeśli to możliwe – stosuje się leczenie zachowawcze. Trzeba jednak pamiętać, że po takim leczeniu w 30–40 proc. przypadków choroba nawraca – zaznacza dr Tulimowski. Dzięki rozwojowi technik operacyjnych, obecnie można stosować coraz mniej inwazyjne metody usuwania mięśniaków, w stosunku do tradycyjnej operacji z otwarciem jamy brzusznej, tj. laparotomii. Jest to na przykład miomektomia laparoskopowa, czyli laparoskopowe usuwanie mięśniaków macicy. Stosuje się ją w przypadku mięśniaków o średnicy do 7 cm. Innym przykładem mało inwazyjnego zabiegu jest histeroskopia, czyli zabieg wykonywany za pomocą wziernika. Jest wykorzystywana do wyłuszczania mięśniaków umiejscowionych pod błoną śluzową macicy. – Każda operacja w obrębie macicy niesie ze sobą pewne ryzyko powikłań, które mogą obniżyć przyszłe szanse kobiety na zajście w ciążę. Dlatego im mniej inwazyjną metodę możemy zastosować, tym lepiej – tłumaczy prof. Pietrzak. W ostatnim czasie coraz większą popularność zyskują metody zabiegowe, jak mioliza, która do niszczenia mięśniaków wykorzystuje prąd elektryczny, kriomioliza, która polega na schładzaniu ich do bardzo niskiej temperatury (minus 180 st. C) oraz, nierefundowana w Polsce, tzw. termoablacja ultradźwiękowa. Dwie pierwsze metody są przeznaczone dla kobiet z mięśniakami o średnicy do 10 cm, trzecia – dla pań z mięśniakami o większych rozmiarach. ...ale czasem można go uniknąć Dr Tulimowski zaznacza, że część kobiet z mięśniakami macicy może odnieść duże korzyści z zastosowania farmakoterapii. Jeszcze do niedawna w farmakoterapii mięśniaków stosowano przede wszystkim tzw. analogi gonadoliberyny (analogi GnRH) podawane podskórnie. Powodują one zmniejszenie rozmiarów mięśniaków, ale jednocześnie wywołują objawy przedwczesnej menopauzy, takie jak uderzenia gorąca, problemy ze snem, demineralizacja kości, zaburzenia metaboliczne. W 2012 r. Komisja Europejska dopuściła do stosowania we wszystkich krajach UE nowy doustny lek – octan uliprystalu – do stosowania przed operacją u pań w wieku rozrodczym, z mięśniakami macicy, które dają umiarkowane lub ciężkie dolegliwości. Lek należy do tzw. selektywnych modulatorów receptora progesteronowego. Badania ostatnich lat dowiodły bowiem, że progesteron odgrywa istotną rolę w rozwoju mięśniaków macicy. Już w 2012 r. eksperci PTG wydali stanowisko na temat stosowania octanu uliprystalu u pacjentek z tymi łagodnymi guzami. Zwracają w nim uwagę, że rejestracja leku stanowi „ogromny postęp", gdyż daje on efekt terapeutyczny podobny do analogów GnRH, a jednocześnie powoduje znacznie mniej działań niepożądanych. Czas leczenia, który wystarczy do osiągnięcia efektów, wynosi trzy miesiące. W badaniach klinicznych leku u co najmniej 90 proc. pacjentek doszło do zahamowania obfitych krwawień. Obserwowano to już po około siedmiu dniach. Po 13 tygodniach terapii objętość guzów zmniejszała się średnio o 36 proc. lub 42 proc., zależnie od dawki leku. Leczenie farmakologiczne ma na celu głównie zmniejszenie rozmiarów mięśniaków i przygotowanie pacjentki do mniej inwazyjnej operacji. W większości przypadków po odstawieniu leczenia mięśniaki odrastają. – Część pacjentek otrzymująca ten lek może jednak dotrwać do menopauzy bez konieczności poddawania się operacji. Po menopauzie spada bowiem poziom hormonów płciowych w organizmie kobiety, a wzrost mięśniaków zostaje zahamowany – tłumaczy dr Tulimowski. – Standardy leczenia mięśniaków macicy w Polsce wciąż nie dorównują standardom panującym w krajach Unii Europejskiej. My chcemy to zmienić. Chcemy, by polskie pacjentki z mięśniakami były leczone tak jak inne Europejki – podsumowuje Alina Pulcer. Usunięcie macicy Zabieg Kliniki Ceny Pytania Histerektomia, czyli chirurgiczne usunięcie macicy, jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów operacyjnych na świecie. Coraz częściej mówi się jednak o tym, że wielu przeprowadzonych już operacji można było uniknąć, stosując mniej inwazyjne, a równie skuteczne metody. Jakie są zatem wskazania do histerektomii i jak wygląda życie po tym zabiegu? Histerektomia to operacja, podczas której usuwa się macicę. Inwazyjny charakter zabiegu sprawia, że wykonuje się jego jedynie w ściśle określonych przypadkach. Zaliczamy do nich nowotwory: szyjki bądź trzonu macicy oraz jajnika. Inne wskazania to: obniżenie lub wypadanie macicy mięśniaki macicy, których nie da się usunąć np. laparoskopowo nieskuteczne leczenie zachowawcze endometriozy W Polsce wykonuje się ok. 60 tys. zabiegów usunięcia macicy rocznie, jednak wielu z nich można było uniknąć! Histerektomia zawsze powinna być traktowana jako ostateczność, dlatego w przypadku skierowania na operację, warto dopytać lekarza czy nie istnieją inne metody leczenia danej przypadłości. W razie wątpliwości można zasięgnąć też opinii innego specjalisty. Usunięcie macicy – znajdź klinikę Porównaj oferty, sprawdź ceny i przeczytaj opinie o 28 placówkach wykonujących usunięcie macicy: Pokaż placówki najbliżej mnie Pokaż placówki we wszystkich miastach Rodzaje histerektomii Zakres histerektomii jest uzależniony od rodzaju i stopnia zaawansowania choroby, jak również ogólnego stanu zdrowia pacjentki. Wyróżniamy cztery rodzaje histerektomii: histerektomię częściową, czyli usunięcie trzonu macicy z pozostawieniem szyjki macicy; histerektomię całkowitą, polegającą na usunięciu całej macicy; histerektomię całkowitą, podczas której dochodzi do usunięcia macicy z jajowodami i jajnikami; histerektomię radykalną, czyli całkowite usunięcie macicy, przymacicz, górnej części pochwy i okolicznych węzłów chłonnych. Histerektomię radykalną przeprowadza się po zdiagnozowaniu chorób nowotworowych, np. raka szyjki macicy. Wyraźne wskazania medyczne muszą także zaistnieć, aby lekarz podjął decyzję o usunięciu macicy i jajników – po wycięciu przydatków bowiem dochodzi do menopauzy, niezależnie od wieku pacjentki. W ostatnich latach coraz głośniej mówi się o potrzebie odejścia od terapii radykalnej na rzecz operacji oszczędzających. Warto wiedzieć: Wskazania do procedury oszczędzającej to pragnienie zachowania płodności, względy psychologiczne oraz obawa przed możliwymi skutkami histerektomii, np. nietrzymaniem moczu. Metody usuwania macicy Istnieją trzy metody usuwania macicy: histerektomia przezpochwowa, histerektomia laparoskopowa i przezbrzuszna. Klasyczna laparotomia jest zalecana jedynie w przypadku nowotworów złośliwych. Po zdiagnozowaniu guzów niezłośliwych lub innych chorób nieonkologicznych można przeprowadzić małoinwazyjny zabieg, taki jak usunięcie macicy laparoskopowo lub usunięcie macicy przez pochwę. To właśnie technika przezpochwowa jest zalecana przez Światową Organizację Zdrowia jako metoda pierwszego wyboru. Po takim zabiegu pacjentka szybciej wraca do formy i nie musi przejmować się bliznami. Usunięcie macicy – skutki Usunięcie macicy bez jajników wiąże się z zaprzestaniem miesiączkowania. Wynika to z utraty błony śluzowej macicy, która znajduje się w trzonie tego narządu. W przypadku usunięcia macicy z przydatkami dodatkowo wywołany zostaje stan menopauzy – to dlatego, że jajniki wytwarzają hormony (przede wszystkim estrogen). Ich brak sprawia, że konieczne jest wdrożenie tak zwanej zastępczej terapii hormonalnej. Pozwala to spowolnić rozwój związanych z menopauzą schorzeń takich jak osteoporoza czy choroba niedokrwienna. Terapia pomaga także w zminimalizowaniu przykrych dolegliwości towarzyszących okresowi klimakterium: nocnym potom i uderzeniom gorąca oraz suchości pochwy. Pamiętaj: Histerektomia to silna ingerencja w kobiecość dlatego proces rekonwalescencji nierzadko wymaga wsparcia psychologicznego. Usunięcie macicy a ciąża Histerektomia, nawet ta częściowa, uniemożliwia zajście w ciążę – płód rozwija się bowiem w trzonie macicy, który podczas zabiegu zostaje usunięty. Właśnie dlatego u pacjentek, które nie zostały jeszcze matkami, histerektomię wykonuje się jedynie w sytuacjach, gdy innej możliwości leczenia nie ma. Histerektomia a współżycie Usunięcie macicy często sprawia, że pacjentki czują się mniej kobieco, a ich libido spada. Kobiety obawiają się także, że po operacji doznania nie będą już takie sobie – także u partnera. W istocie, pacjentki z zachowaną szyjką macicy lepiej oceniają swoją satysfakcję seksualną, jednak jej brak także pozwala czerpać przyjemność ze zbliżeń. W przypadku histerektomii radykalnej warto wybierać pozycje, które umożliwiają kobiecie kontrolę głębokości penetracji, a zatem te, w których kobieta znajduje się na górze. Usunięcie trzonu macicy a tycie Pacjentki zakwalifikowane do histerektomii obawiają się, że po operacji przytyją. Co prawda sam zabieg nie wywiera wpływu na metabolizm, jednak w okresie rekonwalescencji kobiety nie mogą podejmować wysiłku fizycznego i są mniej aktywne. Właśnie dlatego należy dostosować codzienny jadłospis do tego, ile kalorii na co dzień spalamy. Nie zaleca się także całkowitej rezygnacji z ruchu – na początek wystarczą krótkie spacery, które z czasem będą mogły ustąpić miejsca bardziej zaawansowanym formom aktywności. Rekonwalescencja po histerektomii Przebieg i sam czas trwania rekonwalescencji po usunięciu macicy jest uzależniony przede wszystkim od tego, jaką metodą i w jakim zakresie przeprowadzono zabieg. W przypadku metody przezpochwowej i laparoskopowej hospitalizacja z reguły nie przekracza pięciu dni, a do codziennych obowiązków można wrócić po około dwóch miesiącach. Z rozpoczęciem współżycia należy poczekać zwykle od 4 do 6 tygodni – jednocześnie warto pamiętać, że pierwsze zbliżenia mogą wiązać się z uczuciem dyskomfortu, które jednak z czasem znika. Przez pół roku po usunięciu macicy należy unikać pracy fizycznej, w tym podnoszenia przedmiotów cięższych niż 5 kg. Pozwoli to uniknąć krwotoku oraz przepukliny. Tuż po histerektomii może pojawić się niewielkie krwawienie, które powinno ustąpić po kilku lub kilkunastu tygodniach. Inne możliwe skutki uboczne usunięcia macicy to zakażenie rany pooperacyjnej i krwiak. Groźne powikłania po histerektomii zdarzają się sporadycznie. Są to: uszkodzenie moczowodu, pęcherza moczowego lub jelita. Rzadko dochodzi także do zapalenia jelit. FAQ, czyli najczęstsze pytania o histerektomię Po zabiegu histerektomii można starać się o uzyskanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W tym celu należy udać się do odpowiedniej instytucji i złożyć stosowne dokumenty. W większości przypadków pacjentki po wypisie ze szpitala otrzymują 30 dniowe zwolnienie z pracy. W Polsce nie przeprowadza się histerektomii bez wyraźnych wskazań medycznych. Koszt histerektomii jest uzależniony przede wszystkim od wybranej metody zabiegowej oraz zakresu operacji. Przykładowo, za usunięcie trzonu macicy laparoskopowo trzeba zapłacić średnio 5500 zł. Histerektomia całkowita (laparoskopowo) to już średni koszt w wysokości około 7200 zł. Wielkość i wygląd blizny zależy od wybranej metody zabiegowej oraz rozległości operacji. W przypadku usunięcia macicy przezpochwowo, ślad nie będzie widoczny. Technika laparoskopowa zostawia natomiast trzy niewielkie blizny w miejscach wprowadzenia laparoskopu. Największe ślady zostają po laparotomii. Umów wizytę! Jeśli Ty także chcesz wykonać histerektomię, nie wahaj się dłużej – skontaktuj się z nami. Nasz doradca bezpłatnie przedstawi Ci pełną ofertę spośród 28 klinik w Polsce wraz ze szczegółowymi cenami. Pomoże również w umówieniu wizyty konsultacyjnej u wybranego specjalisty na dogodny termin. Zadzwoń do nas: 22 417 40 18 (telefon czynny pon – pt, w godz. 8:00 – 18:00) P. Szymanowski, “Około 80 proc. operacji histerektomii można uniknąć” ( Puls Medycyny, 2019 M. Marklowska-Dzierżak, “Histerektomia waginalna — „złoty standard” w ginekologii operacyjnej” ( Puls Medycyny, 2017 E. Woźniakowska, T. Paszkowski, “Ogólnoustrojowe konsekwencje menopauzy chirurgicznej – wpływ wcześnie wdrożonej hormonalnej terapii zastępczej”, Borgis – Nowa Medycyna, 2002 A. Malinowski, G. Maciołek-Blewniewska, “Dlaczego histerektomia pochwowa?”, Ginekologia Polska, 2007 W. H. Parker, “Histerektomia z obustronnym usunięciem przydatków: w poszukiwaniu równowagi między ryzykiem a korzyściami. Wybór kandydatek i monitorowanie wyników leczenia”, Ginekologia po Dyplomie, 2011 Operacja wycięcia macicy (histerektomia) Operacja wycięcia macicy (z greki – histerektomia) stosowana jest zarówno w leczeniu stanów łagodnych (np. mięśniaków), jak i w chorobach onkologicznych narządu rodnego. Możliwa jest histerektomia prosta polegająca na usunięciu macicy z usunięciem lub bez usunięcia przydatków (czyli jajników i jajowodów) oraz histerektomia rozszerzona (radykalna), gdy oprócz macicy i przydatków usuwa się okoliczne węzły chłonne (tzw. limfadenektomia), a niekiedy – górną część pochwy. Wyróżnia się także całkowite wycięcie macicy i histerektomię częściową, zwaną inaczej amputacją nadpochwową lub nadszyjkową trzonu macicy. Wtedy wycięciu podlega jedynie trzon macicy, a pozostawieniu jej szyjka. Wskazania do zabiegu: Występowanie łagodnych guzów macicy w tym mięśniaków gładkokomórkowych, nieprawidłowe krwawienia maciczne, objawy wynikające z ucisku powiększonej macicy na sąsiednie narządy, stany przednowotworowe i nowotworowe narządu rodnego, adenomioza (ogniska endometriozy zlokalizowane w obrębie ściany macicy). W Szpitalu Medicover nasi specjaliści przeprowadzają operacje wycięcia macicy czterema metodami: Histerektomia pochwowa, z/bez usunięciem jajowodu i jajnika Histerektomia przezpochwowa to metoda pozwalająca na usunięcie macicy oraz jajników i jajowodów bez naruszania ciągłości przedniej ściany brzucha. Macica usuwana jest w całości, z jajowodami i jajnikami lub bez jajników, drogą pochwową, po uprzednim odcięciu tą drogą jej połączeń wewnątrzbrzusznych. Ten dostęp operacyjny powinien być rozważany jako pierwszy wybór dla wycięcia macicy. Zabiegi przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym (tzw. narkoza) lub przewodowym. Pobyt w Szpitalu wynosi przeważnie 2-3 doby. Nie ma potrzeby zdejmowania szwów po operacji. Pacjentka może podjąć współżycie po konsultacji z lekarzem, zazwyczaj po ok 6- 12 tygodniach. Histerektomia pochwowa – przewagi nad innymi metodami w większości doniesień histerektomia pochwowa charakteryzuje się niższymi wskaźnikami powikłań w porównaniu do operacji brzusznej i laparoskopowej, jest to najmniej inwazyjna metoda nie pozostają po niej widoczne blizny, okres rekonwalescencji po histerektomii waginalnej jest zwykle krótszy niż po histerektomii brzusznej, usunięcie macicy przez pochwę pozwala uniknąć morcelacji (fragmentacji) wewnątrzbrzusznej macicy i zagrożeń z nią związanych, histerektomia przezpochwowa jest specyficzną operacją, lekarz przeprowadzający ten rodzaj operacji powinien być w niej dobrze wyszkolony. W Polsce nie ma wielu placówek, w których rozważa się wykonanie histerektomii przezpochwowej – Szpital Medicover posługuje się tą metodą standardowo, histerektomia przezpochwowa wskazana jest szczególnie u pacjentek z otyłością i z przeciwwskazaniami do laparoskopii. Przeciwskazania i wykluczenia do wykonania histerektomii pochwowej: nierództwo, wąski kąt łonowy, wąska, długa pochwa, stan po laparotomiach (w tym po cięciach cesarskich), nieruchoma macica (endometrioza lub zapalenie miednicy mniejszej), rozmiar macicy równy lub przekraczający wielkość 16. tygodnia ciąży, przeciwwskazania mają charakter względny, zależny w dużej mierze od doświadczenia operatora. Zabiegi pochwowego wycięcia macicy przeprowadzają doświadczeni specjaliści z zakresu ginekologii: Skontaktuj się z nami aby poznać ofertę i dowiedzieć się więcejZadzwoń 500 900 900lub wypełnij formularz – oddzwonimy do Ciebie Laparoskopowe wycięcie macicy z usunięciem jajowodów z/ bez usunięciem jajników (proste) oraz z limfadenektomią miedniczą i okołoaortalną (rozszerzone). TLH (total laparoscopic hysterectomy, czyli całkowita hysterektomia laparoskopowa) to zabieg obejmujący usunięcie całego organu: trzonu macicy wraz z jajowodami i szyjką macicy. Proste wycięcie macicy stosuje się w schorzeniach łagodnych, rozszerzone w chorobach nowotworowych macicy, gdzie konieczne jest wycięcie dróg chłonnych przez które może szerzyć się nowotwór. Poprzez niewielkie, 10 milimetrowe, nacięcie w okolicy pępka wprowadza się do jamy brzusznej (po jej wypełnieniu dwutlenkiem węgla) układ optyczny laparoskopu. Na monitorze uzyskuje się precyzyjny, trójwymiarowy obraz narządów jamy brzusznej. Zwykle poprzez dwa 5 milimetrowe i jedno 10 milimetrowe nacięcia, zlokalizowane w podbrzuszu, wprowadza się do jamy brzusznej trokary robocze i narzędzia laparoskopowe. Przy ich pomocy wykonuje się wcześniej zaplanowany i omówiony z pacjentką zabieg operacyjny. Po odcięciu chorego narządu od mocujących go fizjologicznych połączeń wewnątrzbrzusznych odcina się go od szczytu pochwy (niekiedy z marginesem pochwy). Wycięty organ wydobywa się z jamy brzusznej przez pochwę. Następnie jej szczyt zszywa, się. Skórę brzucha zamyka się szwami pojedynczymi. Zabiegi przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym (tzw. narkoza). Pobyt w Szpitalu wynosi przeważnie 3- 5 dób. Dlaczego wybrać Szpital Medicover: Dzięki nowoczesnym metodom leczenia zapewniamy krótszy pobyt chorego w szpitalu i szybki powrót do normalnej aktywności fizycznej (w porównaniu z techniką klasyczną), znaczne zmniejszenie dolegliwości bólowych w okresie pooperacyjnym oraz mniejszy odsetek bólu przewlekłego oraz mniejszą ilość zakażeń ran pooperacyjnych Posiadamy wieżę laparoskopową z obrazowaniem 3D, co zwiększa precyzję i bezpieczeństwo w takcie zabiegu, a także pozwala na zastosowanie mniejszej liczby trokarów (mniej blizn – lepszy efekt kosmetyczny i wynikające z tego większe zadowolenie pacjenta) Zabiegi laparoskopowego wycięcia macicy przeprowadzają doświadczeni specjaliści z zakresu ginekologii: Skontaktuj się z nami aby poznać ofertę i dowiedzieć się więcejZadzwoń 500 900 900lub wypełnij formularz – oddzwonimy do Ciebie Operacja usunięcia macicy z usunięciem jajowodów, z usunięciem lub pozostawieniem jajników – całkowita brzuszna histerektomia, prosta lub rozszerzona Histerektomia brzuszna to zabieg operacyjnego usunięcia macicy drogą klasyczną – metodą chirurgii otwartej, czyli poprzez przecięcie powłok brzusznych. Obejmuje ona usunięcie całej macicy – trzonu z jajowodami i szyjki z usunięciem lub bez usunięcia jajników. Materiał operacyjny poddaje się badaniu histopatologicznemu. Najczęściej wykonuje się poprzeczne nacięcie na skórze (na granicy owłosienia łonowego). W przypadku pacjentek bardzo otyłych i/lub, gdy istnieje poprzednia blizna na skórze po wcześniejszych operacjach brzusznych, nacięcie może być przeprowadzone w linii pośrodkowej (skierowane ku górze od spojenia łonowego, do pępka lub powyżej niego). Zabiegi przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym (tzw. narkoza) przewodowym lub mieszanym. Pobyt w Szpitalu wynosi przeważnie 5 dób. Laparotomia, czyli tradycyjne otwarcie powłok brzusznych, powoduje uszkodzenie powięzi i mięśni brzucha, które są jednymi z głównych struktur utrzymujących postawę ciała. Stąd zwykle dłużej występujące dolegliwości pooperacyjne. Metoda ta jest także obarczona większym prawdopodobieństwem zakażenia rany operacyjnej wobec histerektomii pochwowej i TLH Zabiegi całkowitej brzusznej histerektomii w Szpitalu Medicover wykonują doświadczeni specjaliści z zakresu ginekologii: Skontaktuj się z nami aby poznać ofertę i dowiedzieć się więcejZadzwoń 500 900 900lub wypełnij formularz – oddzwonimy do Ciebie Histerektomia w asyście robota da Vinci W Szpitalu Medicover przeprowadzamy histerektomię w asyście robota da Vinci. Tak przeprowadzona operacja, dzięki zastosowaniu najnowszej technologii jest niezwykle precyzyjna – usunięte są jedynie chore tkanki. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pacjentek nowotworowych i otyłych. Dzięki histerektomii da Vinci rany pooperacyjne są mniejsze, a ból mniej odczuwalny. Zabieg jest również mniej krwawy, rany pooperacyjne mniejsze, a powikłania rzadsze niż w przypadku operacji metodą klasyczną, a nawet metodą laparoskopową. Operatorem da Vinci jest dr n. med. Joanna Bubak-Dawidziuk Skontaktuj się z nami aby poznać ofertę i dowiedzieć się więcejZadzwoń 500 900 900lub wypełnij formularz – oddzwonimy do Ciebie Oddział Ginekologii Szpital Medicover Aleja Rzeczypospolitej 5 02-972 Warszawa Histerektomia da Vinci – operacja wycięcia macicy robotem da Vinci Wycięcie macicy to dla kobiety trudna decyzja, lecz nierzadko ze względów zdrowotnych, konieczna. W Oddziale Klinicznym Ginekologii i Położnictwa Szpitala na Klinach w Krakowie zespół lekarzy specjalistów posługując się nowoczesnymi metodami robotycznymi, troszczy się o to, aby pacjentki dochodziły do nie tylko zdrowia fizycznego, ale i psychicznego. Czym jest histerektomia, na czym polega zrobotyzowana laparoskopia wykonywana techniką endoskopową oraz jak przygotować się do zabiegu? Histerektomia – co to jest? Histerektomia radykalna to całkowite usunięcie macicy w przypadku zdiagnozowania choroby nowotworowej. Decyzję o konieczności przeprowadzenia zabiegu oraz skierowania pacjentki do szpitala, po przeprowadzonych wcześniej szczegółowych badaniach, podejmuje ginekolog. Wskazania do histerektomii to między innymi choroba nowotworowa w postaci raka szyjki lub trzonu macicy, stany przednowotworowe czy rosnące mięśniaki. Wśród objawów, które powinny zaniepokoić kobietę i skłonić ją do niezwłocznego umówienia się na wizytę u specjalisty są: długotrwałe i nawracające krwawienia krwawienia międzymiesiączkowe obfite i bolesne miesiączki ból podczas stosunku Należy pamiętać jednak, że wyżej wymienione objawy nie muszą świadczyć o chorobie nowotworowej oraz że każda z kobiet nie powinna zapominać o regularnych, corocznych wizytach profilaktycznych u ginekologa oraz cytologii. Na czym polega zabieg usunięcia macicy? Histerektomia radykalna polega na wycięciu macicy, górnej części pochwy oraz najbliższych węzłów chłonnych. Metoda tradycyjna opiera się na wprowadzeniu kobiety w narkozę, a następnie otwarciu jamy brzusznej pacjentki. W Szpitalu na Klinach w Krakowie operacje ginekologiczne wykonywane są przy użyciu robota da Vinci, a co się z tym wiąże – rezygnuje się z otwarcia jamy brzusznej i wprowadza narzędzia laparoskopowe przez małe nacięcia skóry w okolicy pępka. Ze zrobotyzowaną techniką leczenia wiąże się mnóstwo zalet, chociażby minimalizacja utraty krwi oraz skrócony okres rekonwalescencji. Operacje ginekologiczne da Vinci Robot da Vinci to nowoczesne urządzenie niezastąpione w wykonywaniu precyzyjnych operacji takich jak usunięcie raka prostaty czy radykalne wycięcie macicy. Jego działanie opiera się na zrobotyzowanej laparoskopii, czyli wprowadzaniu instrumentów chirurgicznych przez niewielkie nacięcie jamy brzusznej, bez jej całkowitego otwierania. Małoinwazyjne operacje ginekologiczne możliwe są dzięki specyficznej budowie robota da Vinci, składającego się z: konsoli z manetkami – układ sterowniczy, przy którym zasiada i którym posługuje się chirurg, minimalizuje ewentualne drżenie rąk oraz amortyzuje jego nagłe ruchy, co dodatkowo wpływa na dużą dokładność oraz bezpieczeństwo przeprowadzanych operacji; czterech ramion zakończonych narzędziami chirurgicznymi EndoWrist oraz kamery – na końcu trzech ramion znajdują się instrumenty imitujące ruchy człowieka, mogące przecinać, zszywać czy chociażby manipulować tkankami, czwarte ramię zakończone jest kamerą endoskopową; układu wizyjnego, umożliwiającego obserwację trójwymiarowego obrazu w niemal dwudziestokrotnym powiększeniu, który z kolei przesyłany do stanowiska chirurga, pozbawiany jest wszelkich szumów czy zakłóceń. Konstrukcja tej rewolucyjnej maszyny zaprojektowanej przez amerykańską firmę Intuitive Surgical pozwala na wykonanie niezwykle precyzyjnych, a także skomplikowanych zabiegów na najbardziej ukrwionych narządach wewnętrznych. Zalety wykorzystania robota da Vinci Korzyści z przeprowadzania operacji ginekologicznych z wykorzystaniem robota da Vinci w Szpitalu na Klinach,w porównaniu do histerektomii tradycyjnej, jest niezaprzeczalnie więcej. Główną zaletą jest to, że nie otwiera się jamy brzusznej pacjentki, lecz wprowadza instrumenty chirurgiczne przez niewielkie nacięcia. To z kolei minimalizuje utratę krwi, zmniejsza ból pooperacyjny, skraca pobyt w szpitalu, umożliwia szybszy powrót do zdrowia, a co ważne dla kobiet – nie pozostawia dużych i nieestetycznych blizn. Korzyści z histerektomii da Vinci są zauważalne nie tylko dla pacjentek, ale i dla chirurgów onkologów. Wśród zalet należy wymienić wysoką precyzję wykonywanego zabiegu usunięcia macicy, możliwą dzięki nowoczesnej kamerze wizyjnej przesyłającej dokładny, trójwymiarowy i dwudziestokrotnie powiększony obraz narządów wewnętrznych. Poza tym za pomocą niwelowania drżenia rąk oraz kompensowania gwałtownych ruchów chirurg onkolog może w pełni skupić się na skomplikowanej operacji przeprowadzanej na silnie unaczynionych narządach. Nowoczesna technologia w postaci rewolucyjnego robota da Vinci to nowe możliwości leczenia, które docenią nie tylko pacjenci, ale i specjaliści. Opis zabiegu histerektomii Histerektomia przy użyciu robota da Vinci polega na umieszczeniu w ciele pacjentki czterech trokarów, w środku których znajdą się instrumenty chirurgiczne oraz kamera endoskopowa. Podczas całego zabiegu, robotem steruje wykwalifikowany chirurg, siedząc przy specjalnie zaprojektowanym siedzisku, wyposażonym w manetki oraz obserwując trójwymiarową i powiększoną wizję z kamery endoskopowej. Radykalne usunięcie macicy przeprowadzane jest w znieczuleniu ogólnym i trwa około 120 do 240 minut. Po histerektomii kobiety przebywają w krakowskim Szpitalu na Klinach pod okiem specjalistów, dochodzą do zdrowia. Histerektomia – jak się przygotować? Przed zabiegiem wycięcia macicy pacjentka przechodzi szereg badań zleconych przez lekarza specjalistę – na ich podstawie podejmuje się decyzję o hospitalizacji. Jeżeli badania były przeprowadzane w innej placówce, należy dostarczyć je na minimum 7 dni przed wyznaczonym terminem histerektomii. Pacjentki skierowane na zabieg usunięcia macicy przyjmowane są dzień przed planowaną datą zabiegu chirurgicznego. Przygotowanie do operacji histerektomii obejmuje spożycie posiłków do godziny 18:00 oraz przyjęcie płynów do godziny 24:00 w dniu poprzedzającym zabieg, natomiast w dniu wyznaczonej histerektomii zabrania się jedzenia i picia. Ponadto z pomocą pielęgniarki kobiety powinny wykonać niezbędną higienę, w skład której wchodzi ogolenie okolic intymnych czy dezynfekcja. Pacjentka, przebywając w Szpitalu na Klinach w Krakowie zarówno przed, w trakcie, jak i po histerektomii objęta jest opieką takich specjalistów jak: lekarz anestezjolog psychoonkolog fizjoterapeuta dietetyk Szczegółowych informacji o tym, jak przygotować się do histerektomii oraz zaleceń indywidualnie dopasowanych do zdrowia pacjentki udzieli specjalista. Przebieg zabiegu chirurgicznego usunięcia macicy Jeszcze przed wykonaniem histerektomii przy użyciu robota da Vinci, pacjentka informowana jest zarówno o licznych zaletach metody robotycznej, jak i ewentualnych, lecz bardzo rzadkich powikłaniach. Następnie, pod stałą opieką anestezjologa zostaje wprowadzana w znieczulenie ogólne, po czym na nadgarstku operowanej personel medyczny umieszcza wenflon, aby na bieżąco, drogą dożylną podawać leki, a w pęcherzu moczowym umiejscawia cewnik odprowadzający mocz. Kolejno wykwalifikowany operator robota da Vinci poprzez niewielkie nacięcia wprowadza do jamy brzusznej instrumenty chirurgiczne oraz dwutlenek węgla. Specjalista z poziomu konsoli z najwyższą precyzją steruje narzędziami oraz kamerą endoskopową, stopniowo oddzielając macicę od pozostałych tkanek. Odseparowany narząd wyprowadza poprzez wzierniki laparoskopowe lub drogą przezpochwową. W trakcie histerektomii koagulowane są naczynia krwionośne, co zapobiega nadmiernej utracie krwi oraz przyspiesza proces gojenia rany. System EndoWrist naśladujący ruchy ludzkich rąk przy jednoczesnym, minimalnym inwazyjnym sposobie operacji pozwala przeprowadzić niezwykle dokładne i skomplikowane zabiegi ginekologiczne. Dotatkowo w naszej placówce stosujemy metodę TMMR, która oprócz niskiej inwazyjności cechuje się tym, że operator oprócz anatomii bierze także pod uwagę rozwój embrionalny. Wiemy, że tkanka nowotworowa rozprzestrzenia się właśnie zgodnie z tym rozwojem. Pozwala to z jednej strony na oszczędzenie narządów sąsiednich takich jak np. pęcherz moczowy, a także oszczędzenie nerwów co zapobiega wielu przykrym dla pacjentki problemom związanym z funkcjonowaniem pęcherza moczowego. Po operacji robotycznej metodą TMMR możliwa jest również rezygnacja z naświetlania, które jest standardem leczenia po operacjach klasycznych. Naświetlanie może jednak powodować poważne skutki uboczne, zakłócać funkcję pęcherza, ale także funkcje seksualne. Operacja TMMR daje pacjentce szansę na te same wyniki leczenia w przypadku nowotworów szyjki macicy, jak operacja klasyczna jednak bez typowych dla tych procedur obciążeń i poważnych skutków ubocznych. Po histerektomii w krakowskim Szpitalu na Klinach pacjentka, pod opieką zespołu specjalistów, przechodzi kilkudniowy okres hospitalizacji. Powikłania śródoperacyjne Histerektomia radykalna da Vinci to poważny zabieg ginekologiczny i podobnie jak w przypadku nawet najmniejszej ingerencji w ciało pacjenta, niesie ze sobą ryzyko powikłań. Aby je zminimalizować, kobiety obejmowane są opieką specjalistów, a znieczulenie ogólne podawane jest pod okiem doświadczonego lekarza anestezjologa. Ponadto pacjentka przygotowująca się do histerektomii powinna powiadomić ginekologa o przebytych chorobach, bieżących dolegliwościach, zwłaszcza tych układu krążeniowego oraz przyjmowanych lekach. Wśród możliwych, lecz rzadko pojawiających się powikłań śródzabiegowych wymienia się: konieczność otwarcia jamy brzusznej na skutek wystąpienia krwotoku śródoperacyjnego, uszkodzenie pęcherza moczowego, jelita cienkiego czy grubego, a także powikłania związane ze znieczuleniem takie jak: udar mózgu lub zawał serca. Powikłania pozabiegowe Komplikacje pozabiegowe mogą wystąpić w przypadku niewłaściwego pielęgnowania rany pooperacyjnej czy nieprzestrzegania zasad rekonwalescencji. Od tego, czy pojawią się powikłania po zabiegu histerektomii radykalnej, zależy także stopień zaawansowania schorzenia. Aby zminimalizować ryzyko powikłań pozabiegowych, należy rzetelnie wypełniać zalecenia specjalistów, a w razie zaobserwowania niepokojących objawów, od razu zgłosić je personelowi medycznemu. Wśród powikłań pozabiegowych wymienia się: wystąpienie przetoki, zaburzenia czynności pęcherza moczowego czy zakażenie rany pooperacyjnej. Histerektomia – jak usunięcie macicy wpływa na życie? Histerektomia to operacja usunięcia macicy (niekiedy połączona z wycięciem przydatków, czyli jajników i jajowodów). Zabieg ma charakter nieodwracalny, dlatego decyzja o jego podjęciu musi być oparta na konkretnych wskazaniach zdrowotnych i potwierdzona świadomą zgodą pacjentki_a. Histerektomia – przyczyny operacji Histerektomię – oprócz stwierdzonej choroby nowotworowej – wykonuje się w niżej wymienionych przypadkach (jeśli pacjent_ka nie ma dalszych planów rozrodczych): mięśniaki macicy– powodują bolesne, obfite i długie krwawienia miesiączkowe; endometrioza – charakteryzuje się obecnością komórek błony śluzowej trzonu macicy poza jej jamą, co wywołuje stany zapalne i niezwykle silne dolegliwości bólowe w trakcie menstruacji. Więcej o tej chorobie przeczytasz w naszych artykułach: co to jest endometrioza, jej diagnostyka i leczenie, operacja endometriozy oraz endometrioza a ciążka i niepłodność; zaburzenia statyki narządu rodnego – czyli obniżanie się, a niekiedy nawet wypadanie macicy; mogą być spowodowane licznymi porodami, osłabieniem mięśni dna miednicy, pracą fizyczną lub podeszłym wiekiem. Postaw na komfort i świadomą ochronę menstruacyjną! Zapomnij o przeciekaniu i podrażnieniach. Cztery typy histerektomii Całkowita – usunięcie całej macicy (czyli zarówno trzonu macicy, jak i szyjki). Częściowa – w przypadku histerektomii częściowej usuwany jest jedynie trzon macicy. Całkowita z usunięciem przydatków – oprócz macicy podczas operacji usuwane są także przydatki (czyli jajniki i jajowody). Radykalna – usunięcie macicy wraz z górną częścią pochwy i okolicznymi węzłami chłonnymi. W jakich przypadkach usuwa się jajniki i jajowody? To, jak radykalna powinna być wykonywana operacja usunięcia macicy, zależy od schorzenia i ogólnego stanu zdrowia pacjentki_a. Najczęściej tę najbardziej rozbudowaną histerektomię wykonuje się w przypadku zdiagnozowanych nowotworów macicy lub przydatków. Przy braku tego typu wskazań jajniki się pozostawia. Jajowody usuwa się, ponieważ jako struktury nie są dalej potrzebne (stanowią tunel łączący jajnik z jamą macicy) – dodatkowo ich wycięcie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jajnika (który może wywodzić się właśnie z jajowodu, a konkretnie z jego lejka). Usunięcie przydatków często ma charakter profilaktyczny dla osób obciążonych genetycznie takimi chorobami. Metody operacyjnego usunięcia macicy Dzięki rozwojowi chirurgii histerektomia może zostać wykonana na 3 poniższe sposoby: Laparoskopowa Wykonuje się ją w znieczuleniu ogólnym. W trakcie operacji ginekolog wprowadza przez niewielkie nacięcia w okolicy pępka laparoskop, czyli urządzenie umożliwiające wgląd we wnętrze jamy brzusznej. Następnie w ruch idą narzędzia laparoskopowe, dzięki którym macica jest odcinana. Jeśli zabieg dotyczy całej macicy, to usuwa się ją przez pochwę, a jeśli tylko jej trzonu – odcina się go od szyjki macicy i po rozdrobnieniu w jamie brzusznej wyjmuje kawałkami przez nacięcie brzuszne. Przezbrzuszna (laparotomia) Ta metoda nazywana jest też klasyczną. Wykonuje się ją w znieczuleniu ogólnym. Nacięcie jamy brzusznej może być poprzeczne lub podłużne. Lekarz zleca laparotomię, jeżeli technicznie nie da się wykonać laparoskopii (na przykład przy bardzo dużych zmianach, rozsianej chorobie nowotworowej lub jeżeli pacjent_ka jest po licznych operacjach brzusznych i mogą z tego powodu wystąpić zrosty). Laparotomię wybierają także ci operatorzy, którzy nie mają doświadczenia w operacjach laparoskopowych. Charakter operacji przezbrzusznej wiąże się z gorszym efektem kosmetycznym i długim gojeniem się ran pozabiegowych. Przezpochwowa Jest najmniej inwazyjną metodą usunięcia macicy. Laparotomia (otwarcie powłok brzusznych) pozostawia rozległą ranę, rekonwalescencja może więc trwać długo; laparoskopia z kolei wymaga mniejszego nacięcia, jednak po zabiegu również pozostają rany. Operacja przezpochwowa wiąże się z mniejszym bólem i ryzykiem pooperacyjnych powikłań. Ponadto nie pozostawia widocznych blizn. Rekonwalescencja po usunięciu macicy Histerektomia to poważny zabieg, z którym wiąże się bardzo dużo stresu, obaw i lęku. Pobyt w szpitalu po zabiegu trwa najczęściej od 1 do 5 dni, a powrót do pełnej sprawności następuje po okresie około 2 miesięcy. Są to oczywiście uśrednione informacje – to, jak szybko i w jaki sposób przebiegać będzie rekonwalescencja po usunięciu macicy, zależy od kilku czynników: sprawności i stanu zdrowia przed operacją, powodu przeprowadzenia histerektomii, typu i metody wykonania zabiegu, przebiegu operacji. Po usunięciu macicy ginekolog najczęściej wypisuje 30-dniowe zwolnienie lekarskie. Kontrola powinna odbywać się co rok, a w przypadku osób, u których usunięcie macicy było uwarunkowane kwestiami onkologicznymi – od 2 do 3 razy w roku. Po tego typu operacjach uwarunkowanych chorobą nowotworową wciąż konieczna może być dalsza chemio- lub radioterapia. Przez około pół roku po operacji dobrze jest powstrzymywać od obciążania organizmu, dźwigania i nadmiernego przemęczania się. Należy stopniowo powracać do aktywności fizycznej i „starego” trybu życia. A jeśli chodzi o seks – warto poczekać kilka tygodni z rozpoczęciem współżycia. Podczas zbliżeń po operacji może bowiem pojawiać się dyskomfort i niewielki ból, które z czasem powinny jednak minąć. Oczywiście, jeżeli okresowi rekonwalescencji towarzyszą inne niepokojące objawy, trzeba niezwłocznie skonsultować je z lekarzem prowadzącym. Usunięcie macicy – skutki uboczne Ewentualne powikłania po histerektomii nie różnią się zbytnio od tych, które mogą pojawić się po każdym zabiegu ginekologicznym. W trakcie hospitalizacji, ale także przez jakiś czas po opuszczeniu szpitala, dana osoba powinna pozostać pod ścisłą opieką lekarza. Przez pierwsze 2 tygodnie po zabiegu mogą bowiem wystąpić: krwawienia z dróg rodnych, powikłania zatorowo-zakrzepowe, nietrzymanie moczu (najczęściej wskutek obniżenia ścian pochwy), infekcje cewki moczowej i pęcherza. Dyskretne wsparcie w rekonwalescencji Jeśli podczas zabiegu usunięto macicę, nie było wskazania ani konieczności, aby wycięte były również jajniki, a pacjent_ka jest w wieku przedmenopauzalnym, to będą one wciąż produkować hormony płciowe. Rzecz ma się inaczej w przypadkach, kiedy konieczne było bardziej radykalne postępowanie i dokonano wycięcia macicy wraz z przydatkami. Skutki uboczne usunięcia przydatków Usunięcie jajników u osób w okresie przedmenopauzalnym prowadzi do bardzo szybkiego spadku poziomu hormonów płciowych (estrogenów) w organizmie. Najczęściej jest to przyczyną dolegliwości charakterystycznych dla klimakterium, takich jak: uderzenia gorąca i potliwość w nocy, zaburzenia snu, wahania nastrojów. Stan ten nazywamy menopauzą chirurgiczną, czyli taką pojawiającą się wskutek interwencji medycznych. Wystąpienie objawów przedwczesnego klimakterium powoduje, że pobyt w szpitalu może być dłuższy, a sama jakość rekonwalescencji – gorsza. (Estrogenowa) zastępcza terapia hormonalna Celem terapii hormonalnej po histerektomii jest niwelowanie wspomnianych wyżej negatywnych skutków wygasania funkcji gonad. Przewlekły niedobór hormonów płciowych może znacząco wpłynąć na jakość życia i nieść poważne reperkusje dla zdrowia, między innymi: Choroby układu sercowo-naczyniowego – takie jak choroba wieńcowa, zaburzenia rytmu serca. Osteoporoza – spadek ilości masy kostnej i zaburzenia struktury kości. Może to prowadzić do tak zwanych złamań osteoporotycznych, które goją się długo i nieefektywnie oraz mogą prowadzić do trwałego kalectwa. Problemy natury psychicznej, często związane ze sferą seksualną – operacja usunięcia macicy i przydatków oraz związana z nimi menopauza chirurgiczna mogą powodować suchość pochwy (ze względu na zmniejszoną produkcję śluzu), spadek libido, nietrzymanie moczu czy wzrost masy ciała. Dla wielu osób wiąże się to z dużą ilością stresu, wstydu i skrępowania, a tak duży ładunek emocjonalny może prowadzić do rozwinięcia się depresji i zaburzeń obrazu własnego ciała oraz obniżonej samooceny. Poziom estradiolu, czyli podstawowego estrogenu, gwałtownie spada już w pierwszej dobie po operacji. Lekarz powinien regularnie weryfikować efekty terapii, a także dążyć do ustalenia optymalnej dawki i formy jej podawania. Jakkolwiek stosowanie zastępczej terapii hormonalnej może być konieczne i korzystne dla kondycji zdrowotnej i samopoczucia, tak wiąże się z ryzykiem pojawienia się powikłań. Stąd tak szeroki dyskurs na temat tej formy wspomagania organizmu – lekarz powinien przedyskutować z pacjentką_em wszelkie jej aspekty, zarówno te pozytywne, jak i negatywne. Skutki związane z przyjmowaniem zastępczej terapii hormonalnej uzależnione są między innymi od: wieku, chorób współistniejących, wieku wystąpienia menopauzy chirurgicznej. Główny element zastępczej terapii hormonalnej stanowi estrogen. Aby zapobiegać rozwojowi raka endometrium, dołącza się też progesteron i to on jest odpowiedzialny za większość niepożądanych skutków tego typu leczenia (możliwość wystąpienia raka sutka, powikłania zakrzepowo-zatorowe i tak dalej). U osób po menopauzie, którym usunięto macicę, stosowanie ETZ: nie wpływa znamiennie na ryzyko incydentów wieńcowych inwazyjnego raka sutka i ogólny stan, zwiększa ryzyko udaru mózgu, zmniejsza ryzyko złamań związanych z osteoporozą. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjentki_a któreś z tych schorzeń, lekarz – zamiast doustnej suplementacji – może zaproponować terapię przezskórną. Po operacji usunięcia przydatków terapia hormonalna podawana bywa także donosowo. Usunięcie macicy a współżycie seksualne Prawie każdy, nawet najmniej inwazyjny zabieg niesie ze sobą możliwości wystąpienia skutków ubocznych i powikłań. Nie zawsze jednak dotyczą one jedynie sfery fizycznej – wycięcie macicy to dla wielu osób niezwykle ciężkie i wymagające wsparcia psychicznego doświadczenie. Osoby, które poddają się histerektomii, często obawiają się utraty swojej „kobiecości”. Wiele z nich po operacji czuje się mniej atrakcyjnie, a seks z partnerem_ką – zamiast radości i satysfakcji – dostarcza więcej stresu i lęku (i to nie tylko z powodu pozabiegowych dolegliwości). Macica wielu osobom kojarzy się z atrybutem kobiecości, kolebką supermocy, jaką jest możliwość wydania na świat potomstwa. Oczywiście postrzeganie roli i znaczenia tego narządu to kwestia indywidualna, ale także zależna od kultury i społeczności, w jakiej żyjemy. Nie każda osoba pragnie mieć dzieci – ale co, jeśli operacja usunięcia macicy wpłynie na jakość życia seksualnego? Niezależnie od pragnień i aspiracji histerektomia w obu przypadkach wzbudza podobne lęki i wątpliwości. Z drugiej strony operacje ginekologiczne (takie jak histerektomia) mogą pozytywnie wpłynąć na jakość życia seksualnego wskutek niwelowania dolegliwości bólowych (wywołanych na przykład obecnością mięśniaków macicy). Za odczuwanie bodźców seksualnych odpowiadają też zewnętrzne narządy płciowe i odpowiednia ich stymulacja. Kwestia wpływu histerektomii na współżycie seksualne jest więc dyskusyjna i zależna od indywidualnych uwarunkowań. Cel operacji usunięcia macicy stanowi przede wszystkim konieczna poprawa i ochrona zdrowia. Radykalne zabiegi, podczas których usuwa się macicę i przydatki, często są formą ratowania życia w przebiegu chorób nowotworowych. Mięśniak to nie rak. Mięśniaki to niezłośliwe nowotwory macicy, które występują u nawet 60-80 proc. kobiet. Zmiany ten, choć niezłośliwe, często wywołują objawy kliniczne. O metodach usuwania mięśniaków opowiada lek. Dorota Niewęgłowska, specjalista ginekologii i położnictwa krakowskiej SCM clinic. Kiedy usuwać mięśniaki macicy? Jak usunąć mięśniaki macicy? Choć mięśniaki macicy są zmianami łagodnymi, często znacząco wpływają na zdrowie i codzienne funkcjonowanie objawy mięśniaków to: nieprawidłowe krwawienia z macicy, a także będąca ich konsekwencją anemia, objawy uciskowe i powiązany z tym częstomocz lub bóle w okolicy krzyżowej. Wiele pacjentek z powodu mięśniaków miewa również problemy z usuwać mięśniaki macicy?Ze względu na lokalizację zmian w macicy, wyróżnia się mięśniaki śródjamowe, podśluzówkowe, śródścienne i podsurowicówkowe. Ich usuwanie jest uzależnione od lokalizacji, rozmiarów guzów i planów prokreacyjnych pacjentki. Aby dobrać najlepszą metodę leczenia, w trakcie wywiadu lekarz powinien ustalić, czy u pacjentki występują objawy rosnące do jamy macicy (typ 0,1 lub 2) nawet gdy są niewielkie, mogą powodować nieprawidłowe krwawienia, obfite miesiączki i anemizację, a więc spadek hemoglobiny we krwi. Tego typu zmiany należy usuwać, operuje się je histeroskopowo – tłumaczy lekarka SCM polega na wprowadzeniu kamery do jamy macicy, dzięki czemu uzyskuje się wizualizację jej wnętrza. Następnie, pod kontrolą wzroku, za pomocą pętli elektrycznej lub innych dostępnych narzędzi histeroskopowych, usuwa się zmianę ze środka macicy. Zabiegi te są często poprzedzane terapią hormonalną, wspomagane za pomocą leków przeciwkrwotocznych, takich jak kwas traneksamowy czy niesterydowe leki uciskowe są natomiast powodowane większymi zmianami napierającymi na otaczające narządy, na przykład na pęcherz moczowy czy jelita. Może to powodować częstsze oddawanie moczu, bóle przy stosunku, zaparcia lub zniekształcenie zarysu powłok brzusznych. Dochodzi do tego również ucisk na okolicę splotów krzyżowych, skutkujący bólami kręgosłupa i miednicy bezobjawowe nie wymagają leczenia, a w ich przypadku wystarczy jedynie stosowanie postępowania wyczekującego tj. pacjentki, u których operuje się mięśniaki bezobjawowe, to kobiety z mięśniakami podśluzówkowymi lub śródjamowymi, które planują ciążę lub mają problem z zajściem w nią. Według badań mięśniaki o takiej lokalizacji mogą powodować wczesne poronienia lub problemy z implantacją zarodka – mówi lek. Dorota Niewęgłowska, specjalista ginekologii i położnictwa krakowskiej SCM usunąć mięśniaki macicy?Jeśli pacjentka planuje jeszcze ciążę, złotym standardem w usuwaniu mięśniaków jest zabieg miomektomii konserwatywnej. Pozwala on zachować macicę. W zależności od rozmiarów zmian sięga się po metody laparoskopowe (małoinwazyjne) lub laparotomijne (wykonywane na otwartej jamie brzusznej).W przypadku kobiet niemających planów rozrodczych lub będących już w okresie menopauzy możliwe jest laparoskopowe usunięcie trzonu macicy przy zachowaniu szyjki macicy, tzw. LSH, lub też usunięcie całej macicy (TLH), jeśli w cytologii występowały nieprawidłowości szyjki macicy. Przed zabiegami laparoskopowymi usuwającymi sam trzon macicy wykonuje się biopsję błony śluzowej jamy macicy (tj. endometrium). Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym w trybie ambulatoryjnym lub na wizycie ginekologicznej. Możliwa jest również kwalifikacja do diagnostycznego zabiegu łyżeczkowania jamy macicy. Ten zabieg wymaga krótkiego znieczulenia ogólnego. W trakcie laparoskopowego usunięcia trzonu macicy używa się morcelatora, który umożliwia usunięcie materiału operacyjnego na zewnątrz ciała pacjentki. W przypadku nierozpoznanych wcześniej zmian onkologicznych w endometrium, użycie tego narzędzia może przyczynić się do szybszego rozprzestrzeniania się nowotworu – tłumaczy lek. Dorota wyglądają poszczególne wspominane wcześniej metody operacyjne? Podczas laparoskopii wykonywane jest niewielkie nacięcie w pępku, przez które wprowadzana jest kamera do jamy brzusznej. Podany zostaje gaz, który umożliwia wytworzenie przestrzeni w polu operacyjnym. Następnie wprowadzane są narzędzia operacyjne przez nacięcia długości 5 i 10 mm. Nacięcia zazwyczaj wykonywane są w linii nadłonowej, choć ich lokalizacja uzależniona jest w dużej mierze od wielkości operowanych zmian – wyjaśnia ginekolog SCM usuwa się zazwyczaj mięśniaki wielkości do 8, a maksymalnie 12 cm. Możliwym powikłaniem tego typu zabiegu jest krwawienie, w związku z czym konieczna jest obserwacja i kontrola pozabiegowa. W zależności od przebiegu zabiegu, w niektórych przypadkach operator decyduje się na pozostawienie drenu na jedną dobę (przez ten czas pacjentka musi pozostawać w klinice), aby następnie mieć możliwość kontroli ewentualnych powikłań laparotomii po otwarciu powłok brzusznych (z cięcia nadłonowego lub prostego), po uzyskaniu wglądu w pole operacyjne, nacina się mięśniówkę macicy nad mięśniakiem, wyłuszcza się zmianę, a następnie zamyka się lożę za pomocą szwów, zabezpieczając w ten sposób hemostazę (czyli przeciwdziałając krwawieniu). Tą drogą usuwa się zmiany o rozmiarach większych od tych kwalifikujących się do zabiegów laparoskopowych, lub mnogie zmiany u kobiet, które planują jeszcze ciążę. W przypadku laparatomii z reguły pozostaje się w klinice przez dwie doby. Jest to więc jedna doba hospitalizacji więcej, a poza tym zabieg ten związany jest z przecięciem powłok, czego efektem jest dodatkowy ból wynikający z większej rany względu na rodzaj zabiegu, poważne powikłania pooperacyjne są rzadkie. Pacjentka do dwóch tygodni po zabiegu powinna ograniczać aktywność rekonwalescencja trwa ok. sześciu tygodni, po których kobieta może już wrócić do normalnego, codziennego funkcjonowania. Ciąża po miomektomii konserwatywnej powinna być planowana co najmniej 6 miesięcy po zabiegu. Poród zaś przeprowadza się za pomocą cięcia cesarskiego z ulgi na osłabienie mięśniówki macicy i możliwe jej pęknięcie w trakcie porodu naturalnego. Oczywiście, jeśli tylko istnieje taka możliwość, powinno się wybierać metody małoinwazyjne w postaci histeroskopii (jeśli pozwala na to lokalizacja zmiany) lub laparoskopii. Pobyt w szpitalu po nich trwa zazwyczaj jedynie dobę i pacjentki zdecydowanie szybciej dochodzą do siebie. Podczas XI Krajowej Konferencji Szkoleniowej - Ginekologia i Położnictwo 2014, organizowanej co roku w Krakowie przez wydawnictwo Medycyna Praktyczna, na jednej z sesji grono ekspertów dyskutowało nt. postępów w ginekologii w kontekście zabiegów małoinwazyjnych. Prowadzący sesję, prof. Jan Kotarski, zadał przewrotne pytanie, czy w ogóle jest możliwa ginekologia bez leczenia operacyjnego? Najczęstszą po cięciu cesarskim operacją stosowaną w położnictwie i ginekologii jest histerektomia (usunięcie macicy), wykonywana najczęściej z powodu mięśniaków macicy. Mięśniaki macicy są jednym z najczęściej występujących niezłośliwych rozrostów nowotworowych, które występują u 20-40% kobiet. Szacuje się, że w Polsce żyje ponad 5 milionów kobiet powyżej 20. roku życia, które mają mięśniaki macicy. Część z tych kobiet nie wie, że ma mięśniaki, ponieważ w 15-20% przypadków nie powodują one żadnych dolegliwości. Regularne badania ginekologiczne oraz wykonywanie przynajmniej raz w roku USG pozwalają na ich wykrycie, a współczesna medycyna oferuje pacjentkom różne metody leczenia. W Polsce często standardem pozostaje leczenie operacyjne, ale dla wielu pacjentek operacja jest obarczona dużym stresem i wiąże się z poczuciem utraty atrybutu kobiecości, jakim jest macica. W przypadku leczenia operacyjnego mięśniaków macicy 89% zabiegów wykonywanych w Polsce stanowi histerektomia. W grupie tej znajdują się też młode kobiety, które nie zakończyły planów prokreacyjnych (20-29 lat – ok. 17%, 30-39 lat – ok. 15%). Podczas sesji prof. Anita Olejek z Katedry i Oddziału Klinicznego Ginekologii, Położnictwa i Ginekologii Onkologicznej w Bytomiu, Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach przedstawiła możliwe niekorzystne następstwa histerektomii, takie jak negatywny wpływ na funkcję dna miednicy i inne aspekty zdrowotne, szczególnie jeśli równocześnie usuwa się jajniki. Objawy te mogą pojawić się wiele lat po histerektomii i zaburzać znacząco jakość życia. Powikłania okołooperacyjne sumarycznie występują w ok. 20% w zależności od techniki chirurgicznej. Poza problemem natury medycznej rodzi to poważne problemy zarówno społeczne, jak i psychologiczne. Wśród kobiet, którym z powodu mięśniaków usunięto macicę, padają takie stwierdzenia jak: „amputacja kobiecości” czy „naczynie, które nic nie przechowuje”. Ponieważ w ostatnich latach bardziej otwarcie podchodzi się do opinii i odczuć kobiet, należy je brać pod uwagę, zwłaszcza że pojawiły się nowe możliwości terapeutyczne i nowe technologie. Współczesna medycyna daje wielu pacjentkom szansę na zachowanie macicy. W Europie Zachodniej odnotowuje się coraz większy trend leczenia polegający na zastąpieniu histerektomii metodą zabiegów małoinwazyjnych, pozwalających zachować macicę. Wśród różnych opcji leczenia mięśniaków od 2012 roku zarówno w Europie Zachodniej, jak i w Polsce dostępna jest nowoczesna terapia farmakologiczna octanem uliprystalu. Gość specjalny Dr Martin Sillem z Mannheim przedstawił doświadczenia niemieckie ze stosowaniem tego leku. Zastosowanie leczenia farmakologicznego, zmniejszającego objętość mięśniaków, umożliwia wielu kobietom zachowanie macicy. Lek powoduje kontrolę krwawień już w ciągu 10 dni od rozpoczęcia terapii oraz redukcję objętości mięśniaków poprzez wywołanie apoptozy – czyli śmierci komórek mięśniaka. Zmniejszenie mięśniaka daje pacjentkom możliwość zaplanowania zabiegu w dogodnym czasie i nie musi kolidować z planami dotyczącymi założenia rodziny. U niektórych pacjentek objawy choroby nie powracają, mięśniaki nie odrastają, a nawet potrafią całkowicie zniknąć. Podczas spotkania prof. Mariusz Zimmer z II Katedry i Kliniki Ginekologii i Położnictwa Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, przedstawiając nowe możliwości histeroskopii, między innymi omówił kwalifikację do zabiegów operacyjnych mięśniaków macicy w leczeniu niepłodności. Z kolei prof. Rafał Kurzawa z Kliniki Medycyny Rozrodu i Ginekologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie omówił różne aspekty wpływu operacji niezłośliwych zmian w jajniku (głównie torbieli) na płodność kobiet. Na koniec prof. Tomasz Paszkowski z III Katedry i Kliniki Ginekologii Uniwersytetu Medycznego w Lublinie przedstawił zasady kwalifikowania pacjentek do leczenia zachowawczego (nieoperacyjnego), gdyż leczenie takie nie jest możliwe we wszystkich przypadkach.

usunięcie macicy po 60 roku życia